İçimde Ayaz
Ben seni bağrıma bir bahar sandım,
Gül diye dikeni göğsüme sardım.
Sen bana kış oldun, ben sende yandım,
Bir ömür gönlümde dinmedi ayaz.
Sana dön demeye dilim varmadı,
Senin de bir kere için yanmadı.
Bir yara bıraktın, kabuk bağladı,
Altında hâlâ kor, üstünde ayaz.
Son mektubun kaldı, açıp da baktım,
Adını silmeye bir kibrit çaktım.
Kâğıda kıymadım, kendimi yaktım,
O kâğıda bile işledi ayaz.
Kapında beklerken bir ömür bitti,
Senin sokağından kaç bahar geçti.
Ben kaldım, gölgem de peşinden gitti,
Gönlümün en kuytu yerinde ayaz.
Yaren’im, bu sevda ömrümü aldı,
Gidişin göğsüme bir sızı saldı.
Elimde bir mektup, bir de kül kaldı,
Adını andıkça çoğalır ayaz.
ALLAH YÂR OLSUN
Yaren AtalarKayıt Tarihi : 20.11.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!