Hava ayaz mı ayaz Şiiri - Hatice Ak

güneş batmak üzereydi,
posta henüz ulaşmışken köye...
daha yürünecek yol vardı ya,
her şey ne kadar keyifliydi;
sen olunca yolun sonunda…

alı alına, moru moruna karışırken karşı tepelerin,
bizimse sırtımızdaki, yüklerin en ağır olanıydı.
velhasıl, kış günüydü o ormanı son gördüğüm;
alevlere yenilmeden önce salkım söğüdüm…

murt ağaçlarına yaslanıp fotoğraf çektirmiştik,
yarı bozuk, bir makineyle
hesabetmemişiz o an tükeneceğimizi mazide;
artık kül olup savrulan o çalıların bile...

giderken ayak mı sürüdün be Baba?
yandı, yok oldu bütün ağaçlar, koskoca köy bile...
bir bilsen baba, bir anlatabilsem hasretimi;
hava ayaz mı ayaz, sensizlik donmaktan bin beter.
her babasız kalanı, ayaz böyle üşütür mü Baba?

10.02.2010 - Hatice Ak