Bil istedim Şiiri - Hatice Ak

çözdüm yüreğimin tüm bağlarını
kendimi affetmenin yolu
seni affetmekten geçiyordu.
cezamın üzerinden kaç sabah,
kaç gün, kaç ay, kaç yıl geçti...

inan bilmiyorum.
seni her cezalandırmak istediğimde
aslında kendimi hapsettiğimi seziyordum;
isteyerek olmasa da, benim de hatam
olduğunun farkındaydım.

sen de masum değildin;
aynadan gülümsemediğin kaç sabah geçti...
her sabah bir demlik çayı
tükettiğim yetmezmiş gibi,
bir de üstüne su çekip
tatsız tuzsuz içtiğim o sabahlar...

avazım çıktığı kadar bağırmak,
ağız dolusu küfürler savurmak ve
ahım tutsun istedim;
ama dilim varmıyordu bir türlü.
silgiden ve bir şeyin silinmesinden
hiç hoşlanmazdın; benimse huyumdu
her tepem attığında bir şeyleri silmek
ve masayı devirmek!
iyi ki vazgeçmemişim silme huyumdan...

baksana; onca olumsuzluğu bile sildim
hafızamdan... ama yoksun artık,
inan yoksun, tamamen özgürsün.
kısacası; cezam ve cezan bitti,
kuşlar kadar özgürüz şimdi.
seni affetmek, kendimi azat etmek demekti;
affettim... özgürsün, bil istedim.

27.02.2013 - Hatice Ak