İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Gözlerimden kayıyor ayın tozlu hareleri
Başım dönüyor yıldızların raksından
Evren karşısında acizliğim neden
Neden sayılamıyor yıldızlar
Ellerimde hiç öpülmemiş dudak resimleri
Ben erdemi kucaklayan aşkın hatırasını arıyorum

Uzun bir geceye soyunurken kalbim
Bir şarkının hüzünle dolu melodisi
Dalga dalga sararken ruhumu
Doğal olamadığım gündüzlerde
Düşlemek istemiyorum seni.

Yağmurlu bir bahar akşamıydı
Yine içime düştü hasretin
Baktığım her yerde seni aradım
Ne gözlerin vardı ne de hayalin.

Bu şehre sığmıyor hayallerim

Ey canımın cananı, dünyamız karardı, sen bizden gittin gideli o ilahi sevgiliye
Aşksız bakışlarda biz yetim kaldık, bu han zindanlarında sensiz ey sevgili.

Eskimeyen adını mıh gibi aklımda tuttum, o mutlak sevgili bizim her şeyimiz iken
Fakat biz, devri zamandan sonra sapkın hülyalara dalıp, haddimizi aştık ey sevgili.

Serbest zamanlarda insanlar
Hırslarının kurbanı olarak yaşarlar
Ayyuka çıkar gururlarının surları
Toz duman içinde dökülür ömrümüzün yaprakları
Ordular tarih yazmak için çıkarlar er meydanlarına
Aslında her şafak vakti, barışa açılan penceredir

Hasretin yalnızlığında
Sensizliğin kucağında
Ellerim şakaklarımda
Hayaline sarılıp
Dün gece seni düşündüm.

En güzel yıllarım seni beklemekle geçti
Gönlüm sana inandı seni yar diye seçti
Hani çok seviyordun çok özlüyordun beni
Demek aşkın yalanmış boş yere sevdim seni.

Ne hayallerimiz ne umutlarımız vardı

Kaldır başını semaya bak
Sarhoş eder bizi
Kıvılcım kıvılcım gizemli yıldızlar.

Bir alem ki bilinmez sırrı
Kimdir acaba gerçek sahibi

Gecenin tam ortasındayım
Ölü bir şehirden geçiyorum
Sürgülenmiş kapılar
Gözlerine mil çekilmiş pencereler
Ve gölgemde devleşen
Duygularımı anımsayarak yürüyorum.

tatlı bir sesin
güzel bir kalbin var
içimde tarifi imkansız yangınlar.
sahildeyim
mehtap,sen ve yıldızlar
inan bebeğim