Uzun bir uykudan sonra,
Açtın yine gözlerini.
Ne kaldı sana hatıra?
Söyle gelip,geçenleri...
Uyanırsın,uyanmazsın,
ne güzelmiş be
aslında ne güzel
sevmiyorum diyebilmek
iki büklüm olmamak
heyecanlanmamak görünce
Andım yine
adını gönlümün
en hissi yerinden
izin alarak
gerçek sahibinden
dalarken rüyalara
Gecesini bilmem hiç yaşamadım,
Mehtabına bakıp büyülenmedim,
Yükselirken arşa yavaşlamadım,
Kanadım hızıyla havalanmadım...
Büyüyen bir evren,küçülen dünya,
nesin sen neyin nesi
seni var eden
var eden seni,
milyarlarca kemik toplayıp
köşe bucak
her canlıdan
küçücük kanatları vardı
kaknus kuşundan
dünyanın
güneşe varmak istiyordu
uçamıyordu
Bir an yükselir bedenin,
Eyvah dersin ne oluyor?
Her günü sende benzerin,
Aynı şekilde geçiyor...
Bir şey söylemek isterken,
usul usul
gel yerleş
gözlerimin mağarasına
ey uyku perisi
yolunu gözlerler
kan kırmızısıdır bakışlar
taşıyıp sırtında
kambur misali evreni
dolaştı fark edilmeden
vardı o
insanlıktı azığı
insanlık namına
Sinsi dudakların..
Sinsi dudaklarım..
Ne sevişmeye,
Ne de konuşmaya,
Meyilli değil...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!