Viyana kapılarına kadar at sırtında giden ve dünyaya meydan okuyan asil atalarımızdı.
İki yakamızın bir araya gelmemesi ise kabullenemediğimiz hatalarımızdı.
Kağnılarla bombaları büyük bir şevkle taşıyan analarımızdı.
Bizi geri bırakan gerekenleri gerektiği gibi yapmadığımız ayarlarımızdı.
Sen yaşadıkça, eksilmesin ihlaslı zikir dilinden!
Seni tanıyan tanımayan herkes emin olsun senden!
Yüzde yüz çizgin belli olsun!
İnsanı cehennemlik eden adaveti çıkar at gönlünden!
Asil atalarımız derki, başa bakma sona bak!
Husumet tohumlarını kökünden çek yak!
Ömür miadın bitinceye dek,
Babayiğit ol başın dik, alnın olsun ak!
Ne oldum deme ne olacağım de!
Nefsin şeytani heves ve arzularına uyarsan,
Meyledersin ister istemez fani dünya malına.
Kişiliğini ve benliğini satarsan,
Binersin şeytanın atına bakamazsın hal ve ahvalına
Nefsin şeytani heves ve arzularına uyarsan,
Üç maymunu oynamakla,
Boşu doluya, doluyu boşa vurmakla,
İnsanları çıkmazlara sokmakla,
Ne geçiyor elinize söylesenize!
Bindiğiniz dalı kesmekle,
Husumet, kin ve adavet atını nallamakla,
Sap ile samanı, at izi ile it izini birbirine karıştırmakla,
Fikri güzel, gönlü güzellerin, kalplerini kırmakla,
Asil atalarımızın, kemiklerini sızlatmakla,
Kurnaz tilkileri, vakarlı aslanların otağına oturtmakla,
En muhkem gönül köprülerini, yıkmakla,
Boşu doluya, doluyu boşu vurmakla,
Beni bana küstürüp, beni benden almakla,
Gönül tarlalarımı sulayan, pınarlarımı bulandırmakla,
Şirin uykulara hasret bırakmakla,
Ne geçiyor eline söylesene ey zalim sevgili!
Anlatılırdı saygı çerçevesi içinde edeple kıssadan hisseler.
Çıkarırdı herkes kendine hayat mektebinden önemli dersler.
Manevi ortamdan dolayı daha bir etkili olurdu anlatılan hadiseler.
Can kulağıyla pür dikkat dinlenirdi kemale ermiş büyükler,
Kültür merkezidir medeniyetler beşiğidir Diyarbekir.
En sevdiğim renk mavi ile kırmızıdır.
Çünkü mavi özgürlüğün, kırmızı ise sana olan aşkımın remzidir.
Çünkü mavi, beni gören sevda sürmeli gözlerinin rengi kırmızı ise,
Ferhat’ın Şirin'ine Tahir’in Zühre’sine Kerem’in Aslı’sına Mem’in Zin' ine olan aşkın dibacesidir.
Çünkü mavi, sevgi ve muhabbetin vefa ve sadakatin bir ressamın tuvalindeki resmidir,
Kırmızı ise aşkın ateşten gömleğidir.
Mevsimlerden yaz
Aylardan ağustos
Hava sıcak mı sıcak
Boncuk boncuk terliyor insan
Ama yarin sevda sürmeli gözlerinin bakışları
Asil ve daha bir başka sıcak
-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.