Ey Diyarbekir Diyarbekir İki bin yirmi bir Yılı Senin Yılın Olacak
Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Dünyaya meydan okuyan surların gözleri efsunlayacak!
Herkes senin nadide sevgin ve muhabbetinle dolacak!
Güzelliğini ve nadideliğini gören gözler,
Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Sen, toprağındaki bereket, tarihe mal olmuş, içilmeye doyulmayan, hamravat suyundaki mert ve yiğitliksin.
Sen, aşkınla bilenen kılıçları, asırlar geçse bile, asla ve asla paslandırmazsın.
Sen, art niyetli insanların kemlikleri, sana ve
Seni sevenlere dokundurtmazsın.
Ve sen, gerçek Diyarbekirlileri, bir babanın evladını bağrına bastıdığı gibi canı gönülden kucaklarsın.
Ey Diyarbekir!
Sen, benim en mutlu neşe ve sevinç dolu yarınlarım,
Sen, benim en bereketli, bahçe ve bağlarım,
Sen, benim seveni sevdiğine kavuşturan yollarım,
Ve sen, benim kesik uçlu kalemlerle yazdığım, umutlarımsın.
Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Sen, benim en mutlu neşe ve sevinç dolu yarınlarım,
Sen, benim en bereketli, bahçe ve bağlarım,
Sen, benim seveni sevdiğine kavuşturan yollarım,
Ve sen, benim kesik uçlu kalemlerle yazdığım, umutlarımsın.
Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Sen, acıklı türkülerin, güfte ve bestesisin
Sen, yediveren Muhammedi güllerin, destesisin,
Sen, şeref namus ve haya abidesisin,
Ve sen, güzel insanların, yaşama hevesisin.
Ey Diyarbekir Diyarbekir, sen ortadoğu'nun Paris'i dünyanın incisisin.
Sen, fikri güzel, gönlü güzellerin, en asil en kibar reisisin.
Sen,şeref ve namus abidesi insanların, cazibe merkezisin.
Ve sen, yufka yürekli, gözü yaşlılara cennet müjdecisisin.
Ey Diyarbekir Diyarbekir!
Sen, güzel gören gözlerin nuru,
Sen, fikri güzel gönlü güzellerin gururu,
Sen, asil ve yufka gönüllerin süruru,
Sevemedim seni fani dünya,
Biliyorum bitecek bir gün bu rüya.
Birbirinden güzel albenilerin var
Ama insana edersin kabri dar.
Sevmiyorum seni ey dünya!
Çünkü asla ve asla göründüğün gibi değilsin!
Zerre kadar menfaat için insanı çarnaçar edersin!
Namertlere ister istemez boyun eğdirirsin!
Vicdan ve merhametini kaybetmişlerin köprülerinden geçirtirsin!
Malayani işlerle vakit kaybettirirsin!
Ey ela gözlü sevdiğim, bir ricam var senden!
Beni namertlerin köprülerinden geçirtme!
Meftun olduğum nur cemalini, bana döndürme!
Beni sana getiren yollarımın, loş ışıklarını,
Bir sinirlilik anında, celallenip söndürme!




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.