İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

deyip-goduğu,
bilip dutduğu
tahası bildiği bu
olmadı mı
gayarı basardı, “mılığını yıkar” oturu(r) du

Dedem anlatırdı darb-ı meselden
babamın kahrı da belki bu yüzden

“-her gün bir ekmek gelirimiş Adem’e
hergün tek,
gatıksız ekmek

bir kalbura ilaçlı tohum alınır
iki adımda bir kalburdan avuçlanır
iki adımda bir tarlaya serpilir
bir tohum, beş dal verir
dallarda başaklar boy verir
bir başakta kırk buğdağ

dedem iki yanına alır
biraz büyük olanları
ayaklarına basarak ortalarında durur
kah balarısı,
kah eşek arısı
kah bambıl kah at sineği olur,

Ayınga

“-Ceviz müsama(ha) etmez kahvede
ayınga tütünü işmeye
kahveye kim neye getcek
tütün işmeyceğsek”

“-yolmanın bitmesine yakın
köye düvenciler gelirdi,
eksik taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci gındırayı, havut otunu
uzun, acayip çuvaldızlarla

Adamlar;
bir araya gelirlerdi
cumadan cumaya da olsa
çobanlar ziyan olduğunda;
muhtar odasında
çoban

bilenler bilir beni..
ben öyle şiirler yazmadım.. ki
sevgiliye..
sevişmeye
terkedene

özledim köyümü,
kavuşamadım
yıllarca dostları,
arayamadım
ilk fırsatta gittim,
yol bulamadım

günaydın

bir sana anlattım geceler boyu
köydekileri
yollar boyu çocukluğumu
özlemlerimi