İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

insan,!
yeter artık diyor feleğe
toprak beni çekiyor mu ne!
yorgun argın gittiğim yolun
neresindeyim…
insan kendiğinden kabulleniyor gidişatı

diyar-ı gurbet ellerde
ne gahırlar çekdim
ne acılar, ne kasavet, gam
varsın selemin gelmesin de
eyi olduğunu bilseydim..
nerde nasıl deye

diyar-ı gurbet ellerde
ne gahırlar çekdim
ne acılar, ne kasavet, gam
varsın selemin gelmesin de
eyi olduğunu bilseydim..
nerde nasıl deye

ne acılarla yandım ama ne acılar
ne acılar yaşarsam yaşayayın
işallah Ismayıl eyidir deye
gündüz hayalım da gece düşümde
ne hallarda olursam olayın
hele gözümü yumuvidiğimde

ha bizimki olmaycag dova
ömürde bi tefacık sarılıvısında
solu(ğu) nu, kokunu ısıcaklığını bi duyursun da
ondan sonura alsın canımı alcağsa
bi can borcum mar Allah’a
sana canım bin kere feda

Aşağelin torununu yanına ğatmış
gızın önecende keseler, çıkılar belli
belli gari Ismayıl’a yolluk etmiş
duralagdan bobayiğit gözel Ismayıl
cümle ğapısından çıkdı
omuzları çökük, boynu bükük

karakeçinin kara kılı
kıl tarağında taranır
kirmende eğrilir
çi(f) tlenir
üsdüne çakşır •
altına çul

Kel Ziya

Kundallı Kel Ziya
dana satmaya gedeceğimiş de
ne zaman mal bazarından geşse
'-ağa kaş deyon' deyene,

“-ne mubareğ adamımış.. deden
…
ıramatlıg
..
“gel höle annacıma gel” dedi,
boban, emmilerin, halan,

sonura Münevir o(ğ) lu
Karamerceni vurdu
hemi de ne uçu;
üç evlek suvat tarlasının adı
ondan sonra 'gatil tarla' oldu
adam onca mapısdan sonura