İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Ismail gözyaşları içinde yıllardır cebimde.. diye uzatınca
bende de var öyle bi kıyat dedim al
gardaşım askere gederken sakla deye verdi öyle duru
okumam mı var benim

Abamın Düğünü

aah garib ebem
sen demesen ben binmezdim gapalıya
“ben enecen” deycen
emme abam elimi hala goyvumadı
hemide naası dönecen
öğüme goca köpekler çıkcak,

garib ebem
“ben encen” deye basdım fiğanı
“dur” mur, aklımı çelmeye ğakdılar
“yok ben enecen”
bi yandan abam
basdı ağıdı

“-geçmiş gitmiş Mehmet ağabey
sızlayacak kemikleri kalmadı, hiç birinin
Allah hepsinin hesabını görmüştür
bari sen kendini günaha sokma
ama yine de Allah rahmet eylesin hepsine” dedim

“-sen öyle san Ismayııll..
Ismayıl hal o çocuksun,
asıl onnarı ben ıvgalar,
seni avkalatdırıdım,
çelme dakdırtdırıdım
değilise oyuna almazdım kı onnarı da

sıkışırdıg.. bizim sıraya..
mekdebe ğeldiği ğünner...,
aynı sırayı O’nunla
O’nunla yanyana
mü(f) ettiş her geldiğinde köye..
ne hülyalar gurardım

o çocuğudu,
ben çocuk..
çocuğuduk..
mutlu
emme çok mutluyduk..
gülüşü tomurcuk

“-çoğ akıllı, çoğ uslu bi çocuğudun
sana beg eziyet etdim!
hakgını halal et, bizim(o) lan
varısaaa sana taha bi bokis vurduğum
bi şamar atdığım vaki değildir..
emme ıvga verip seni beg avkalatdım

hatta!
köpeğimizi boğduranları,
ekinimizi güdenleri,
anımızı kakanları
bizi çekemeyenleri,
hor görenleri,

şimdi köyde olmak vardı----
köyde ve çocuk
sıcağın gözünde
gücü yetmeye yetmeye
harman etmek hasadı
bulgur aşına talim,