Gönlümün atını yollara sürdüm,
Analı babalı yetimler gördüm,
Her derdi dert bildim, gönlüme dürdüm,
Olmasın gözleri hüzün çeşmesi.
Kiminin bağrında yaralar kanar,
Kiminin ocağı hasretle yanar,
Kimi de derdini sabrına banar,
İçini sızlatır bir ağıt sesi.
Kimi bir kapıda şefkat bekliyor,
Kimi dert üstüne bir dert ekliyor,
Kiminin de yorgun kalbi tekliyor,
Şu garip kulların bitmez çilesi.
Nice boynu bükük mazlum ağlıyor,
Ağladıkça bağrı yanıp dağlıyor,
Anladım, kalbinde feryat çağlıyor,
Olmasın gözleri hüzün çeşmesi.
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 01:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!