Ayrılık Çeşmesi Şiiri - Yasin Gençkol

Kadıköy'de bir çeşme
Suyu akar asilce
Buyur eder göreni
Kanarak içsin diye

Çeşmenin üstü mezar
Gören bir daha bakar
Sönmez, keskin korkusu
Ölümden bahsi açar

Kime demişler içme
Duymazdan gelmiş yetme
Kaptırmış da kendini
Her yudumla birlikte

Ölümden kimler kaçar
Kalbi hüzünle dolar
Çoktur elbet ki borcu
Dünyaya kazık çakar

Aş kalmadı elinde
Nefes seyrek belki de
Dolaşıyor söylenti
Suyu tükendi öyle

Kazığın altı oynar
Yürekte yangın başlar
Getirdi kendi sonu
Ateşin harı yakar.