Hatırlasana
Hatırlasana,
O şiirin en sessiz dizesinde
Nasılsa gelip kalbin kalbime çarpmıştı
Hem uzak, hem cumartesi böyle olmaz
Salonda koltuğuma oturdum,
dışarda yağmur yağıyor,
camdan süzülen damlalar sessizce salonu dolduruyor.
Akşam yavaşça ilerliyor,
Hep Bu Şiirler Yüzünden
Hep bu şiirler yüzünden,
Boyumuzdan büyük aşklar yaşıyoruz,
Bir kelime fazla söylüyoruz bazen,
Bir sessizliği yanlış anlıyoruz,
Her Dönemde Aşk
İlk çağın taş devrinde, mağara duvarları arasında yankılanan adımlar vardı.
Ateşin ışığında titreyen eller, av sırasında paylaşılan dokunuşlar…
Bir taş çizgisi, bir figür, sessiz bir “seni seçtim” fısıltısıydı.
Geceleri gökyüzüne bakarken eller birbirine karışır, yıldızlar kadar uzak ama aynı zamanda yakın olurdu.
Her kadının içinde susmayan bir şarkısı vardır
Bir kadını anlatmaya kelimeler yetmez.
Kadın;
ne yalnızca bir gülüşün sıcaklığıdır,
HERKES MASUMSA, SUÇ NEDENSE HEP ORTADA KALIR
Bebek ağladı, gökyüzü titredi,
ilk nefes bir çiçek gibi açtı toprağın çatlamış göğsünde.
Küçük elleriyle bir yaprağı kopardı,
masum bir oyun gibi görünüyordu,
HER NEFESİM SENİNLE
Sen sustun,
Ben içimde fırtınalar sakladım,
Her dalga senin adını fısıldadı gecelere,
Saçındaki rüzgârda kaybolan hatıralarla seni aradım,
Her Şey Yerli Yerinde
Her şey yerli yerinde şimdi
O eski plak hâlâ çalıyor
Çatlak sesleriyle
Her notasında geçmişin bir gölgesi saklı
Hiç Bir Şiir Güzel Değil Benim Yüzümden
Senin de işin zor, biliyorum…
Hiçbir şiir güzel değil, benim yüzümden.
Ben kelimeleri avuçlarımda taşıyan bir çırak gibiyim,
Korkunun Ardından
Kavga dediğin şey ne ki aslında?
Bir kelimeyle başlayan,
bir kelimeyle bitebilecek kadar küçük.
Ama biz, o küçücük şeyi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!