Hüseyin Erdinc Şiirleri - Şair Hüseyin E ...

Gelsen

Gelsen…
İçeri bir rüzgâr gibi girsen
Kapanmasa kapı ardından,
Oturup bir şey demesek mesela,

Gidişin,
ayak seslerinden çok
ardında bıraktığın boşluktu.

Bir sandalye eksildi odada,
bir fincan yarım kaldı masada,

Gitmekle Bitmedi” –

Sevgilim,
Sen gideli çok oldu, takvime bakmıyorum artık,
Zaman seninle akıyordu, şimdi her saniye yitik.
Ne zaman adını ansam, dilim suçüstü yakalanıyor,

Gitseydin Ne Kalırdı?

Korkarak soruyorum bunu kendime.
Çünkü bazı soruların cevabını bilmek istemiyorum.

Yine de geliyor aklıma işte,

GÖÇEBE BİR YÜREK

Ben bu dünyaya
bir adresle gelmedim kardeşim!
Ne bir sokağım var,
ne bir apartman numaram.

Gönlün Rahat Olsun Şair

Ben sustum artık, kelimeler konuşuyor yerime.
Kâğıt eski bir yara kabuğu gibi soyuluyor masamda,
mürekkep, kalbimin küle dönen sesi.
Bir zamanlar harf harf seni yazdığım o defter,

GÖNÜLDE DURAN IŞIK

Gönlümün kıyısına her gece ince bir rüzgâr dokunur;
adı yok, izi yok… ama sende bir ışık taşır.
Sanki gölgemden sıyrılıp
kalbimin en sessiz yerine çöken bir sıcaklık gibi.

Gözünün Son Gördüğü Olayım

Bir sessizliğin omzuna düştü gölgem,
Kendi adımı bile duymadım o anda.
Ne zaman bir ışık doğsa,
Altında hep sen vardın.

GÜL’ AYDIN OLSUN

Geceyi koynuna alan her sessizlikte,
Kendi içimin dar sokaklarında dolaşırım.
Yorgun adımlarımın gölgesine sorarım seni;
“Bu kadar uzağa nasıl sığdın?”

Gündüzün Kalbine Sığın

Gün ortası sana başka yakışıyor;
ışık, teninden süzülen bir ilahi gibi
sessizce odanın duvarlarına yayılıyor.
Ben, senin uykunu izlerken