Hüseyin Erdinc Şiirleri - Şair Hüseyin E ...

Hüseyin Erdinc

Gelsen

Gelsen…
İçeri bir rüzgâr gibi girsen
Kapanmasa kapı ardından,
Oturup bir şey demesek mesela,

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gidişin,
ayak seslerinden çok
ardında bıraktığın boşluktu.

Bir sandalye eksildi odada,
bir fincan yarım kaldı masada,

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gitmekle Bitmedi” –

Sevgilim,
Sen gideli çok oldu, takvime bakmıyorum artık,
Zaman seninle akıyordu, şimdi her saniye yitik.
Ne zaman adını ansam, dilim suçüstü yakalanıyor,

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gitseydin Ne Kalırdı?

Korkarak soruyorum bunu kendime.
Çünkü bazı soruların cevabını bilmek istemiyorum.

Yine de geliyor aklıma işte,

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

GÖÇEBE BİR YÜREK

Ben bu dünyaya
bir adresle gelmedim kardeşim!
Ne bir sokağım var,
ne bir apartman numaram.

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gönlün Rahat Olsun Şair

Ben sustum artık, kelimeler konuşuyor yerime.
Kâğıt eski bir yara kabuğu gibi soyuluyor masamda,
mürekkep, kalbimin küle dönen sesi.
Bir zamanlar harf harf seni yazdığım o defter,

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

GÖNÜLDE DURAN IŞIK

Gönlümün kıyısına her gece ince bir rüzgâr dokunur;
adı yok, izi yok… ama sende bir ışık taşır.
Sanki gölgemden sıyrılıp
kalbimin en sessiz yerine çöken bir sıcaklık gibi.

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gözünün Son Gördüğü Olayım

Bir sessizliğin omzuna düştü gölgem,
Kendi adımı bile duymadım o anda.
Ne zaman bir ışık doğsa,
Altında hep sen vardın.

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

GÜL’ AYDIN OLSUN

Geceyi koynuna alan her sessizlikte,
Kendi içimin dar sokaklarında dolaşırım.
Yorgun adımlarımın gölgesine sorarım seni;
“Bu kadar uzağa nasıl sığdın?”

Devamını Oku
Hüseyin Erdinc

Gündüzün Kalbine Sığın

Gün ortası sana başka yakışıyor;
ışık, teninden süzülen bir ilahi gibi
sessizce odanın duvarlarına yayılıyor.
Ben, senin uykunu izlerken

Devamını Oku