Diyarbakır
Nava bajarek bênav
Di kuçeyek teng û bêdeng
Li menzelek sar û tazî de me
Mala min wek qulika mişkekî gemar
Û wek gora bêkesekî têjî mar
Ez mirim di hewşa mala xwe de
bi bombeyek kor
Gostê min agir tehm kir
û perçe perçe bû di bin tavê de
û di bin axê de.
Gava ku min dît du çavên reş û belek delal
Ew gav min hindakir aqil û hiş ez bûm ker û lal
Min got keçê ez te dixwazim bi emrê xwedê
Ka tu bêje erê em kevin bikin dem û sal
Jiyanek derew dijîm wek xewnek
Di hundirê wî de kesên lîstîkvan
û xaponîkên ehmeq henin
Rastî di peyvê de ma ye
xweşikî di çavê de ma ye
Gava ku min raket dîsa min
bidîta xewnek
Di ew xewnê de min
bidîta kesek
Heke ew kes tu bûya
Di vê şeva tarî û bêdeng de
tenê hîve hevalê min
Sar û cemed û ba û qeşa
hemû darpeç kirin min
Birçî me lê ne ji bona nan
Tî me lê ne ji bona av
Wek tîrojên rojê yî
Dilê min germ dikî
û ronî dikî hemû tarîtiya min
Rojek heke nebînim te
Ewê zûwa be xwîn û
Xewa min nayê
Hişê min tevlîhev bûye
Ne cixare dibe hevaltî
Ne jî bêdengî
Aciz bûme ji jiyanê
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!