Haberim olmadan
Basın deklanşöre
Varsın olsun yanağımda
Dizi dizi yaşlar
Yağmur düşünsün
Kadınlar Yazsın
Şiir yazmak mı
Şiir okumak mı makbul
Hem yazıyor
Hem okuyorsa bir Kadın
Her gece bir yıldız kayıyor yüreğime;
Gecenin ağırlığı taht kurdu kalbime.
Gözlerim kamaşıyor her gece, her gece
Yedisinde neyse;
Yetmişinde aynı olmuyor insan…
Ders zili ne güzel çalıyor duyuyor musun
Sevgili Günlüğüm✍🏻
Aslında kısa bir teneffüs arası gibi bir şeydi sanki…
Yoksa bana mı öyle geldi bilemedim bak şimdi.
Masamda kitaplarım, defterlerim açık gidip gelip göz atıyorum. Göz aşinalığı mühim.
Yememeniz gerekenler içinde diye başladı söze Gastroenteroloji bölümü hekimi sayın
Prof. Dr. Feyza Hanım...
Yutkundum; doktorun ağzından çıkacaklar bu kadar mı korkutur insanı sevgili günlüğüm✍🏻
Boğa burcu olunca korkuyor biraz insan itiraf ediyorum.
Yol yorgunuyduk, ne kadar güzel olsada Assos ve ne kadar çok parıltısını bıraksada güneş dalgaların üzerine sevgili günlüğüm✍🏻 gece onikide çıkmıştık yola…
Gözlerimizden uyku akıyordu…
Yol uzun değildi, yani Datça kadar yolumuz yoktu Assos’a… İki saatte bir oturmayı bilmeyen ben sıkılıyorum oturmaktan, oğlum mola verelim diye diye sabahın 08:45 inde Assos’a vardık.
Navigasyondan konumu Naci Baba’nın yerine ayarlamıştık, elimizle koymuş gibi bulduk. Teknolojiye akıl sır ermiyor sevgili günlüğüm bilmem anlatabiliyor muyum…
Bir de sürekli ücretli yol ve köprülere çıkıyor ne hikmetse yolumuz 😉
Gel de dön İstanbul’a sevgili günlüğüm✍🏻
Karmaşaya, korna seslerine, osuna, busuna yok yok
İstanbul eskiden güzeldi…
Denizse daha temizi, daha güzeli Hayıtbükü, Palamutbükü, Ovabükü, Kargı, kısacası Datça; daha da kısacası Muğla sularında…
Gözlerim doluyor, her şeyi bırakıp gitmek istersin ya hani çoğu zaman kalabalıklardan boğulupta, işte o an yapmak, kaçmak lazım buralara ki bundan sonra böyle.
Parçalanıyorum dalga sesleriyle
Karşıki şehrin ışıkları gel desede
Öylece kum taneleri arasında
Kımıldamadan duruyor seyrediyor
İlhama kulak veriyorum
Öyle kolay kolay gözümden yaş gelmezdi; belli ki çok kırgındım. Ama kime? Veya neye?
Gece gece tak takk taakkkk diye kalın tonda bir ses yataktan fırlattı beni 3.5 saat önce…
Bina oldukça güvenli, giren, çıkan belli.
Peki, ışıkları tümüyle kapattığım bu koca evde ses nereden geliyordu?
Koca bir boşluk var içimde; alabildiğine uçurum, düşüyorum düşüyorum bir türlü ayağım yere değmiyor, ne garip değil mi Sevgili Günlüğüm✍🏻 Yer çekiminin olmadığı bir uçurumda düşüşte olmak.
Öyle hissettiğim günlerden bir gün daha koy kenara.
Gözümden bir damla yaş geldi az önce. Öfkelendim, çok kırgındım ama kime? Ya da kimsesizliğe mi?
Canına yandığımın dünyasında güçlü kadın olmaktan nefret edecek hâle geldim inanabiliyor musun…
Belki de tüm bunlar senin yüzünden olabilir.
Sen varsın diye kimseye fırsat vermiyor olabilirim.




-
Hüseyin Akçalı
Tüm YorumlarHarika bir üslup, akan kelimeler, duygu yüklü satırlar...Tebrike ederim hanımefendi yazarımızı...