Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Başka adamlar gibi değilim. Benim için kadehler kaldırıyor, beni ne kadar çok seviyor demem. Bu dünyada umutlarım kırılmış, beni yalnız bırakmış, tek umudum olan ahiretimi kaybetmeme ve ayrılık olmasına çalışıyor, benim bütün bütün emellerimi yok ediyor diye bakan bir adamım. İnşaallah sevdiğim kız ebedi hayatımın katili olmayı tercih etmeyecektir, umutlarımı bütün bütün ortadan kaldırmaya çalışmayacak kadar çok seviyordur.
Aramızda başka adamları karıştırmasını bile kaldırırım ama kadehi kaldıramam, ebedi kaybetme sebebim olabilir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta