Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Mevsim dönerken aylardan Şubat'mış
İlkbahar cemre ile doğayı uyandırırmış
Lale sümbül nergiz toprakla uyanırmış
Sevgi çiçek açarak dönermiş mevsimler
*
Kalbi kütküt atarmış yolculuk başlarken

Savaş savaş diye nara atanlar
Arkasında sürü sürü uyuyanlar
Allah diye cehennemi yaratanlar
Sivil demeden oluk oluk kan akıtanlar

Allah adına insana bıçak çekilmez

çatık kaşlı, koyu renkli bir ses:
-dalından kopmuş karanfil gibi ağlıyorlarsa, bir karınca ölüsüne
süs havuzunun o narin sularına ağır gelir, okyanus tonajlı gemiler…
soluk alınan hava bir memlekette eğer, baskı, işkence ve esaret ise

Nerde nerde o cesur yürek
Nerdedir içimi kemiren böcek
İrembağı varken ufukta
Konduğum neden kuru bir çiçek

Haydi kalbim haydi sev beni

Ömrümde kine bakmadım sevgiyi donduran
Sen armağanımsın bana sevgiyi kazandıran
Uzat uzat ellerini kara kış soldurmasın baharımı
Yüreğimde kine yer yok sevgimi sevdamı solduran

Haydi kucakla dünyamı sar sevginle şu kalbimi

Düşme hainin tuzağına
Engel çoktur,geçmesi zor zor
O kadar çok ki hikayesi
Vatansever adam bulmak zor zor...

Bulutlar kaynıyor deniz yönünden
Yüreklerde deli deli yağmur yağıyor
Sicim sicim sel akıyor en celalinden
Can kopuyor can sahipsiz bedenden
Yak içinden bitsin azap dolu kara geceler

Bahçemde nar yaprak döküyor
Çiçekler soldu artık açmıyor
Dökülen yapraklar uçuşuyor
Rüzgara takılmış sürükleniyor
Bahar yaz bitti yine hazan geldi
*

Mehtaplı bir geceydi ay buluta takılmadı
Kapanan göz kapaklarım bir türlü uyumadı
Uzattım sana ellerimi sevgiyle boşta kaldı
Neden yüreğim neden hep sorun oldun

Çevirdim başımı dolunay gözükmesin

Ne kadermiş
yeşil yeşil
dalga dalga
bulut bulut
dağları sarmış