Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Yürüyorum sokaklarda yumuk yumuk ellerim
Yanaklarım yumuşacık pamuk pamuk tenim
Dudaklarım büzülmüş donuk donuk rengim
Kadehte yıllanmış bir yudum şarap misali

Zirvelerin zirvesindeyim yüce dağların
Hazan kokulu bir havanın içindeyim
Rengarenk çiçekleriyle sanki cennetteyim
Kalbim sana sevdalı bırak sende son bulsun

Denizlerin çılgın dalgasıyım sakin olamıyorum

Yarim nedir benim senden çektiğim
Günlerdir haberini beklerim
Ne gecem ne gündüzüm belli
Sensiz yüreğimde barış zemin tutmuyor

Sensiz yastığa baş koyulmuyor

İçime çökmüş kara kara bulutlar
Örüyor kader sensizlik ağını bak
Ruhumu sarmış umutsuzluk harcı
Bak yine kader bana kurmuş tuzak

Sensizim gurbet yollarında yürürken bilinmeze

Efkar bastı beni, yüreğim yasta
Dertlerden bitap,çağlıyor tasa
Asma köprülere sürükleniyorum
Delice çağlayan suya, sor beni...

Çiseliyor yağmur yarim
Sel akıyor yüreğimde
karşı koyamıyorum
Hazanla sürüklenirken ben
fırtına estiriyor gönlümde
Yağan bu yağmur yarim

Mevsim dönerken aylardan Şubat'mış
İlkbahar cemre ile doğayı uyandırırmış
Lale sümbül nergiz toprakla uyanırmış
Sevgi çiçek açarak dönermiş mevsimler
*
Kalbi kütküt atarmış yolculuk başlarken

Savaş savaş diye nara atanlar
Arkasında sürü sürü uyuyanlar
Allah diye cehennemi yaratanlar
Sivil demeden oluk oluk kan akıtanlar

Allah adına insana bıçak çekilmez

çatık kaşlı, koyu renkli bir ses:
-dalından kopmuş karanfil gibi ağlıyorlarsa, bir karınca ölüsüne
süs havuzunun o narin sularına ağır gelir, okyanus tonajlı gemiler…
soluk alınan hava bir memlekette eğer, baskı, işkence ve esaret ise

Nerde nerde o cesur yürek
Nerdedir içimi kemiren böcek
İrembağı varken ufukta
Konduğum neden kuru bir çiçek

Haydi kalbim haydi sev beni