Hayriye Aygül Şiirleri - Şair Hayriye Aygül

Bürünürken ufuklar atlas rengine
Kocaman bir kum denizi uzanıyor önüne
Çıplak ayakla yürüyorsun kumun içinde
Sarılmak geliyor,ayaklara naz ve cilve

Mevsimler geçti.
Haftalar tükendi kendince
Doldu dolacak yıl.
Bozmuş umutsuzca yar kavlini
Kader değildi ayrılık
Söz gerçeğin özüydü anlamadı

1)
Sevdamı umutlarıma bağladım
Buket misali sarıp sarmaladım
Dünyanın çiçekleriyle süsledim
Sevgimi arasına dolu dolu ektim
Gönülbağıma itina ile yerleştirdim

Sevmek tek hazine
Neyi niçin sevdiğini
bilmeden
Dalarsın balıklama
bilinmezliğe
Kavuşmak imkansız

Ah kalbim neden neden hep böyle inlersin
Neden gece gündüz demeden ağlar ağlarsın
Neden sende fırtınalar dinmez hep esersin
Neden neden ömrümden ömür kısaltıyorsun

Gurbet bitiyor mu sen sızlıyorsun

tanımadığın bir alemse
sert rüzgarlar esiyorsa
bulutları yele kapılmışsa
toprak yarık yarık çatlaksa

güller açmıyorsa göncayı

Salkım salkım kızıl gül ağacı
Demet demet deremedim gülleri
Dudaktan dudağa bal akarken
Sen ona o sana hep yabancı

Kaldır gözündeki kara perdeyi

Demişsin ki giderken veda etmeyi unutmuşum
Beklerken geride kırık bir saz bir kalp bırakmışım
*
Anlamadım seni,neden ağır geldi sana bu ayrılık
Acıyan yaran mı,yoksa seni ağlatan vefasızlık mı
*

Yürü Mehmet Ağa yürü
Sarı çizmelinin kimliği
Bilinnmez bu ülkede yürü
İnsan hakkı olmaz

Tarlaya tohum ekende

Erkekler
Gidişat pek parlak değil
Altında araba
parmağında sigara
Gömlek düğmesiz
Bağır sereserpe açık