-Yağmurun özlem özüyüm.Buhurlarımın mümessil sensin.Damlalarımı senin yüreğinde esinledi yağmur. Yalnızlığın nadaslarında seni bekledim damla damla yüreğimin çeperini aşarak diplerde kaldığım Yusufluğumu ıslatmanı.
S’özlerim bulut olur kaplar hislerimi.Yar’yüzünde güleç anlara karışır, uçuşurum esen cümleler gibi. Demlerim düşer yüklemine. Öznem ıslanır, sarılışın, bakışın, dokunuşun kurutur.
-Dil bilgisini iyi biliyor dilim. Sen dilime dolanmaya , sen gönlümü oyalamaya bak. Ben seni sararım sözcüklerimle, ben hislerimle kaplarım yar’yüzünü…
-Esintiyi özledim, rüzgarını içinde biriktirme. Bir arzu halim var haline.
Kalem aleme şifresiz yazılar yazıyor.Mana aleminde yoğruluyor anlama kattığın şirinlikler.
Giyotin kesiği yarınlara yaralanıyor bağrımda.İyileşmeye müdahil ediyor masivaların.
-Meyline diz çöktürüyor zeylim.Gazellerimde okunuyor mazmun özlemler.İmgelere seni yenge kılıyor umudun tan küresi.Sözcüklerin katili yanlış yazılmalardan arınıyorum.
Aşk, çok kezi közlemektir bir keze.Bir kezin iliğine nakil olmaktır tutkulu özlemlerle.
Özüyle yıkanan aşk sularına damlalarını ekledin.Ben’den damlalar aktı.Gayrı bu nemli gözlerin bekçisiyim bir ömür.
kum saati gibi dökülüyorum belirsizliğine
sonsuzlukla çarpılıyor içimde kalanlar
unutuluşun ikliminde bitiyor sıcak bakışın
bir günlerin gün aynasında taranıyor hatırın
vicdanımı taratıyor damlaların
sızılışında toplanıyor kavuşmak
Yanılmazdım yanmazdı aşkım sözcüklerde ben sana yanarken, yüreğim sana kanarken.
Sevdamda oynan aşkı filmlerimin sonu böle değildi.Hani bütün filmlerin sonunda sevenler tüm zorluklara rağmen kavuşur,sarılır öpüşürdü.Neden bizimki öle olmadı.. aşk başladı, ben yazdım,sen oynadın, ben yönettim film bitti tam sarılacaktık sen gittin.
Ben b-öyle… yazmadık ki sonları bu gidiş yazgının kaleminde süzülen kırık hazlar suyudur.
Oysa ki, bilseydim farklı yazardım,farklı sevi oyunlarıyla gelirdim.Meleklerini uykuda mı,Zeliha’lar anlatmadı beni sana.Yakışan tüm yakışanlar bende toplanmıştır demedi mi umurun perileri. Sözce sözce akacağın özyaşlarının akacağı ruhumdan magma var.Sıcaklığın en zirvesinde kaynar tutkularım.Her ana çentik atarak geldim sana.
Sen kayıp hayaldin kalpten kentlerimin en büyük gökdeleninde saklı bir beyaz periydin.
“”””
-Nuh diyen, peygamber diyemeyen gidişinin sanisiyim elnaz.”””””
Ruhun Nuh’un gemisinden kalma.Kutsi bir arayışın arıtılmış sevisi gülüsün.Kokuna odaklanışım bundandır.
Sır bundan, aşk budundan araşır. Bilinen bir tadın huyuna eklenir selviliğin.
ruh kıyımı kıyamlarına aşındıran beli özlerin var
kuşkusuz kuşların özüme taşıdığı sevi sözlerin var
kendi mecrasına küsmüş yıldızların gündüzcü tözleri var
bu yüzden seni kendimden önceki sende aramaktayım
bana içirdiğin tutku iksirinden kozmik algılar yaşamaktayım
Tinna Tenne:
Artık görüşmeyelim. Acılarımın Kaf’ı sensin. Meramlarımın Kafka’sı da sen.
-Ben sana yetemem. Sen zaaflarının kafirisin. İçindeki çocuğun masallarla değil, tenlerle doymak istiyor.
Bu ihanetin adressizliğinde senle sen kalamam.
İlimettin:
Hayır, hayır, hayır.
kaybedenlerin mevsimdesin
keşkeler karakış
belkiler sonbahar
ilk sözün, ilk bakışın yaz
yazgı ile yazılmamış kalışlar arasında yeni bir iklim
ilklerini konuk ediyor yaşanmamışlar bolluğunda
sonsuzluk dileniyordu benlik caddesinde
sen kimsin?
-gaflet vaktinin gafil avcısı,bir’az ‘dan çoğun yaşanırlık tadı
Hoşluk kendine gelip hiçliğini de al çık bu gafletten
üşümüş umutlarımın dağ yüreğinde gezen bir ceylandın
doruklarımda durumu uryan bir bekleyişin son haliydin
bir tek bende kalışın kalsın istedim
ağaran sevgilerimin son hevesinde
bir tek bakışın kalsın güneşle öpücüğün arasında
sana alışmaya bağlı ,bağıl bir arıydım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!