Yandığında gönül aşkın ebedi suyuna
Atsınlar canımı sönesim gelir
Ne kor olmaktır korku, ne de yok olmak içinde
Benim sevdama yar, senin kalbin dar gelir.
Gökyüzüne bakanda şu gözlerden akan yaş,
Akmasa ve solsa gönüldeki kor ataş
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta