Yalnızlığım benim,
kalabalığı özgürlüğümün
Kulağımdan gitmeyen
ninnisi annemin
Burnumdan gelen sütü
Korkusu sessizce akıp giden yılların...
Bitmeyeceğiz, göreceksin
Göreceksin,
bir pencere olacağız
dünyaya bizden bakan
Kapatacağız bizi hayata,
yalnız kalacağız
Taksim'de ıslak bir gündü
Yalnızlığımız bizleri
Nevizade'nin Zade'sinde terk etti
Çekip gitti şerefsiz
Hiçbir şey de demedi
Bir ben kaldım masada
Yüreğimizde kıştan kalma bir hüzün
Yokuş aşağı yuvarlanıyoruz hızla
Ellerimizi bırakıyoruz sonra
Tutmuyoruz üzerimize yığılan anıları
Çığ altında kalmış gibi
Ya da yürür gibi
İçimde derin bir ah
Yüreğimde gözyaşı
Şimdi bütün sabahlar siyah
Şimdi günah bana yaşamak
Neresindeyim hayatın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!