Ben şiirler yazardım sana
satırlarından aşk damlayan...
Şarkılardan fallar tutardım.
Uzakları yakın yapar,
bir çırpıda aşardım mesafeleri.
Ben sende olanı
Belki de sessizlikti sensizlik
Yalnızlıktı
Bakıp bakıp bulamamaktı aradığını
Kaçmaktı kalabalık eden her şeyden
Susmaktı çaresizce yokluğuna
İçindekileri biriktirip biriktirip
Serseri bir mayınım şimdi ıslak yalnızlığımda...
Rehin kaldım yüreğinin kör kuytularında...
Beni bul,
beni vur,
yokluğunda ölüm var.
Sonra bir bulut gülümsedi
"Günaydın" dedi bir martı
Sonra sen gülümsedin
Güneş yüreğime indi
Bir mutluluk kondu avuçlarıma
Yüreğimdeki her acıyı
Hayatıma anlam katan her anıyı
Seni, beni, bizi
Sensizliğimi,
Bensizliğimi,
Uykudan sıçrayarak uyandıran
Sakın sevdiğimi sanma.
Sevmiyorum ki ben seni...
Gelmeni de beklemiyorum.
Hatta seni özlemedim bile...
Ne o köşe masaya oturup seni düşünüyorum,
Ne de şiirler yazıyorum sana...
Aşk diyordum ya,
Tam da yanından geçiyordum oysa...
Gökten düşen elmalar
Iskalıyordu yine beni...
Elimi uzatsam ama
Yakalayacaktım hani...
Senden gidiyorum,
Beni unutma.
Unutma, en son inen bıçak darbesini
Öyle bir aşkta yalnız bıraktın ki beni
Umut bile gidip astı kendini...
Önce sesin girdi yüreğime
Sevgiyle bakan gözlerin sonra...
Ellerin geldi ardından sıcacık
Sonra aşk geldi.
Sustum, bekledim önce
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!