Durasım var
Sensizliğime direnmek için
Bir parkta
Oturma eylemi
Yapasım var.
Sanmıştım,geceler çok uzun sürer
Sanmıştım,bu ömür sevgisiz biter
Birtanem seninle her şeye değer
Sevgilim,aşkımız can verdi bana…
Ne varsa geçmişten hepsini attım
Hüzünlerimiz yüreğimizdeki can kırıklarına bastığından mı kan renginde?
Yoksa can kırıklarımız mı hüznümüzün kanıyla boyanmış?
Neden gözlerim görmek istemiyor anne gün ışığını?
İçimdeki aydınlık beni terk edeli kaç gün oldu, biliyor musun?
Ben miyim aynada gördüğüm bu hırçın kadın?
Yoksa aynalar yalancı mı artık anne?
Ne söylenebilir ki sevgiliye?
Bir aşka nasıl seslenebilir ki insan?
Bir aşk’a başlamak gibi midir
Bir aşk’ı sürdürmek acaba…
Sessizce süzülürken güvercin göğe
Issız bir çöle dönmüşken umutlarımız
Rengarenk bir yağmur olup
yağmak istiyorum
fesleğen kokulu dalgaların üstüne
Bir badem şekeri gibi
Erimek istiyorum bulutların koynunda…
Ve gitmek istiyorum
Sen bir "seviyorum seni" de,
yeniden
Nefes alacağım
Açacak
gülüşümün tomurcukları
Kelebekler uçuşacak
Bence sen sevme beni...
Kork beni sevmekten...
Elimi sakın tutma.
Bakma asla gözlerime...
Görme, duyma, hissetme.
Bence bırak böyle kalsın her şey...
Sen benim suskunluğumdun
Sevmemeliydim seni
Anılarımdın
bir gül gibi kurutulmuş
yalnızlığımın arasında
Uykularımdın biraz da
Bütün aşklar çocuk artık
Bütün yarınlar yalan
Hiç büyümüyor aşk
Oluyor olan...
Bütün şarkılar yarım artık
Şiirim, bana dar gelen yalnızlığım
Seninle nefes almamın zamanı şimdi
Şimdi hüzünleri heybeye koyup
Yine dostluklara açılma vakti.
Şiirim, kokusu üstüme sinmiş yalnızlığım
Aşklarla selamlaşma değil




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!