dün ne güzel baktın bana öyle mor menekşe...
açmak için biraz erken değil miydi?
üşütmese bari seni
şu hoyrat rüzgâr..
beni sorma;
kırılsın kanadın, tutmasın kolun
kurumuş dal gibi gez bre gafil
aklın firar etsin tutulsun dilin
kendi ekseninde dön bre gafil
tahtın viran olsun, yuvan yıkılsın
küsen dalgaların sesiyle uyuyan
bank olsa bulunurdu belki bir çözüm
belki bir martı dans ederdi gölgesinde
belki de iki fidan el falına baktırırdı oturup falcıya
Yirmi iki temmuzdu mevsim de yazdı
Durup göz ucuyla bizleri süzdü
Kimseye demedin bu da mı gizdi
Duydum ki bizleri arar olmuşsun
Güneşe benzerdi yüzün büsbütün
hani düşüp sol bileğimi kırmıştım ya;
en çok o an aradım bitimsiz sevgini.
biliyordum, öperdin alçının buz gibi beyazlığından;
"bak öptüm, acımaz artık" derdin, inanırdım.
tek elimle toplayamadım ya çok sevdiğin saçlarımı;
belki inanmayacaksın;
birkaç gündür süren uykusuzluk nöbetim
nasılsa o gece dindi.
bir an seni gördüm;
uzak köşelerden birine yanlamasına oturmuşsun,
öyle bir zamanda gittin ki;
ikinci bir şans, vermek gelmedi içimden.
şimdi duyuyorum;
üstü kapalı sitemler ediyormuşsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!