Hasretim başımı yastığa koyduğumda hayallere dalmaya
Hayallere dalarken gülümseyerek uyumaya
Uykumun en tatlı yerinde yorganımın kaymasına
Gözlerimi açmadan ben, bir meleğin üzerimi kapatmasına...
Hasretim sabahları dar penceremin buğusuna
Buğusuna parmağımla sevdiklerimin adını yazmaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta