Hasret 5 Şiiri - Adsız Gardenya

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Adsız Gardenya
19

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Hasret 5

Kapının eşiğinde durduğu o an, zaman sanki kendi üzerine çökmüştü. Gece, soğuk nefesini ensesine bırakırken içerisiyle dışarısı arasında sıkışıp kalmıştı. Bir adım atsa geçmişine dönecekti, bir adım atsa bilmediği bir karanlığa karışacaktı. Ama asıl mesele yol değildi… mesele, hangi yükle yürüyeceğiydi. Elini kapının kenarına koydu. Tahta soğuktu. Tıpkı içinden geçen o tanıdık his gibi… yabancı ama bir o kadar da yerleşmiş. İçeriden bir ses yoktu artık. Ne bir hatıra kıpırdıyordu ne de bir umut. Sanki o ev, onun içini çoktan boşaltmış da geriye sadece kabuğunu bırakmıştı. Başını hafifçe eğdi. Gözleri karanlığa alışmıştı ama içi hâlâ kördü. “Git…” dedi içinden biri. “Kal…” dedi bir diğeri. Ama o, ne gitmeyi becerebilenlerdendi ne de kalmayı taşıyabilenlerden. Eşiğin tam ortasında durdu. Çünkü bazı insanlar için en gerçek yer, iki dünya arasıdır. Ne geçmişe aittirler ne geleceğe. Rüzgâr kapının aralığından içeri sızdı. Omzuna değdi, sanki biri dokunmuş gibi. Bir an gözlerini kapattı… belki bir isim geçer diye içinden, belki bir ses geri çağırır diye. Hiçbir şey olmadı. İşte o an anladı… Bazen insanı tutan şey sevgi değil, alışkanlıktır. Ve bazen en zor vedalar, kimseye söylenmeden edilenlerdir. Yavaşça doğruldu. Ayağını kaldırdı… Ama bu kez eşiğin neresine bastığını kendisi de bilmedi.

Adsız Gardenya
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 06:47:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!