Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Sensiz Bir Liste Yazıyorum;

Sensiz bir liste yazıyorum;
Önce hava,
Su, ekmek, güneş, toprak.
Sonra kitaplarım,

Sensiz Bir Ömrün Köşe Başında

Sensiz bir ömrün tam da köşe başındayım,
Yarına yürümek için, seni bekliyorum.
Bahar yaz geçti, sonbahar telaşındayım,
Yeni bir bahar hayaliyle, seni bekliyorum.

Sensiz Gönül Bahçem

Sensiz gönül bahçem yandı kül oldu gider,
Olsun, kalan bir tutam kor bana yeter.
Kor alevlenir küllerden bir gül daha biter,
Bu hasretlik var ya yangından da beter...

Sen solduğundan mı kırıldı kollarım,
Yoksa kollarım kırıldığından mı soldun.
Tutamadım seni, çıkmadı sana yollarım
Sen daha baharı görmeden kayboldun.

Hasan ÖZÜNAL

SEN Varsın…

Şükür; Gün doluyor odama penceremden,
Dünyama giren gün ışığında, Sen varsın.
Bir hayal düşer aklıma, bilmem nereden,
Sisler, ışıklar, nurlar arasında, Sen varsın.

SEN YOKSUN (Dilim dolaşıyor)

Dilim dolaşıyor,
Adını andığım kelimelerde…
Bir gerçek arıyorum ettiğin sitemlerde.
Seninle dolan,

Sen YÜCE bir DAĞSIN…

Karlar yağmışsa başına,
Apak olmuşsa saçların,
Fırtına eksik değilse başından,
Bir bent arkasında saklı ise gözyaşların,

Sessizliğin Sesi

En kıymetli yükü ile karaya vurmuş,
Çaresiz, sessiz bir garip gemi gibiyim.
Tarihten zamandan haberim yok,
Takvimi yırtmış, saati kırmış gibiyim.

Ses Ver Gül, Ses Ver Sümbül

Ses ver gül, ses ver sümbül,
Neden suskunsun lale,
Bir haber verin Leyladan…
Nerede?

Sevda Ateşi ile Külhan

Sevda ateşi ile külhan dertli başım,
Ha çatladı ha çatlayacak sabır taşım.
Bekleyişler Eyüp sabrı ile sürerken,
Musa denizine döndü akan gözyaşım.