Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

ŞİİR

Şiir duygulardan olur,
Gönül duyguları dokur,
Kalem duyguları yazar,
Kelam duyguları okur...

Şiir Gibi Duygulu

Şiir gibi duygulu manalı manalı bakma,
Bakış mısrası ile beni çaresiz bırakma.
Fırtına gibi es ama gönlümden akma,
Ateşini ver bana ama sakın beni yakma...

Şiirsin yarım kıt’alık
Şarkısın üç beş notalık
Senden bir cacık olmaz
Senden daha kıymetlidir salatalık

Üç adımda tökezlersin beş kere

Sildin Güya Gözümdeki Yaşımı

Sildin güya gözümdeki yaşımı,
Elindeki zımparayı unuttun.
Yalandan okşayıp garip başımı,
Sahte sevgilerle beni avuttun.

Köstekli, gümüş çerçevelerden çıktı bu zaman,
Haçlı kültürünün kaynadığı mekâna girdi.
Nesil, sapla besleniyor, ürettikleri saman,
Raf, tezgâh boşaldı da mallar camekâna girdi.

Karaman - 2018

Yetmedi mi sitemin,
Sana hasret bu gönlüm.
Gel benim gonca gülüm,
Tükeniyor bu ömrüm.

Sen üstüne gökdelenler dikerken
O bekledi bu Vatanın taşını toprağını
O korudu namerdin kirletmesinden.

Sen göklere doğru yükseltirken değerlerini
O feda etti değerler için canını.

Sol Göz Göremezdi Sağ Gözü

Sol göz göremezdi sağ gözü, ayna olmasa,
Can taşımak yetmez ki can CAN olmalı.
Gönül bilemezdi kendi özünü, yar olmasa,
Can taşımak yetmez ki can CAN olmalı.

Son Aydınlığım…

Günüme güneş oldun, geceme mehtap,
Günler geçti şimdi, yolculuk var ebede.
Sen ki son durakta hayat bulan serap,
Geliverseydin ömrüme daha ilk seherde.

Yıllarca boş kalan gönlüm,
Seninle mutlu coşuyor gülüm.
Sonbaharını yaşayan ömrüm,
Son bir baharı yaşıyor senle.

Gülün rengi var artık bülbülün sesi,