Hasan Çekmecelioğlu Şiirleri - Şair Hasa ...

O kadar net anladım ki şu yaşadıklarımdan,
Olmazmış ana gibi yar, baba gibi sığınacak liman.
Merhametli insan dünyada azmış meğer.

Hiç kimse sevmezmiş sizin gibi beklentisiz,
Ve öğrendim ki başkalarının sözü karşılıksız,

Bir eşyanın yerini ikame ediyorsa varlığın,
Her gün bir odaya taşınıyorsa mekanın,
Sana ait olanlar fuzûlî geliyorsa azizim,
Hele anılarını sakladığın sandığın...

Batıyorsa bilindik hareketlerin, sözlerin,

Seni çok özledim anne
Biliyormusun bu gün 14 Nisan
Seninle hayata başladığım gün
Beni ilk kucağına aldığın,
İlk sarıp kokladığın,
Kol kanat gerdiğin gün

Alınganım ben, alıngan.
Tahmin edemeyeceğiniz kadar.
Çünkü onuruma dokunur,
Size vız gelen laflar.
Ustaca sıkıştırıldığı zannedilerek,
Kelimeler arasına sokuşturulan imalar.

Âdeme üflendi emaneten bu ruhumuz.
Bindiğimiz gemide meçhuledir yönümüz.
Bizden yöne esse de yeller gülse yüzümüz.
Kısa bir seyahattir biçilen şu ömrümüz.

Bilmediğimiz bir rıhtımdan başlar yolumuz.

Doğarken cezaevimizle doğmuşuz.
Bundandır nereye gitsek,
Düşüncelerimizin tutsağı oluşumuz.
Yüzümüz gülse bile,
Geçmişte vurduğumuz gemdendir.
Kendi, kendimize küsüşümüz.

Anne olmuş, göz bebeğim.
Bütün ağrılarını unutarak,
Kaygılı gözlerle bakıyordu,
Minicik Deniz’ine.

Bebek ise her mimiğinde

İnsanoğlu ihtiyaçtan kürkü sardı bedenine.
Hayatta kalmak içinde et yedi.
Ateşi ısınmak için buldu,
Kimseyi yakmak için kullanmazdı.
Ta ki menfaat, tamah, hırs,
Güç ve para, araya girene kadar.

Ağlayarak başlıyoruz hayata
Biniyoruz bir alamete
Cennet cehennemde aynı mesafede
Çek istediğin istikamete
Değerini kendin belirlersin
Ektiğin ne ise onu biçersin

Önce çiçekler gibi açarsın,
Her gören sana gıptayla bakar.
Sonra da yavaş, yavaş solarsın,
Yerden bitmeler bile laf sokar.

Doğanın kuralıdır doğarsın,