Hasan Çekmecelioğlu Şiirleri - Şair Hasa ...

Sevgi olmasaydı yüreklerde,
Nasıl doğar büyürdü ki?
Kim katlanırdı?
Salya sümük çocuklara.

Samanlık seyran olur muydu?

İstikbalini harab edip geçmişe takılıyorsun,
O gelecekse istemesen de gelecek, biliyorsun.
Yönetemediğin anlar için neden üzülüyorsun?
Sal kendini, yaşamana bak; ha gittin, ha gidiyorsun.

Nerede ataların, ana baban? Kendin sormuyorsun.

O karlı bir kış günü,
Soğuğa, ayaza inat,
Toprağı yaran kardelen misali,
Yaşama gözlerini açmıştı.

Alımlı olmasına alımlıydı.

Abla ilk sen yalnız bırakıp gittin,
Ardında kanadı kırık kuşlar,
Gönlü buruk kardeşler bıraktın.

Abla, babam sana geldi mi?
Ellerine sarılıp, doyasıya öptün mü?

Âlemin güzelliklere dair hisleri
Kabulümdür, hissimdir benim.
Şiirlerimse, düşündüklerimin;
Kalemden dökülmüş halleri

Mazlumların ahı sancım;

Bir gün sıkıntılar, ordusuyla üstüne gelirse.
Yaşam güzelliklerden sonra, sana acı verirse.
Bekleme desteği, ne kardeşinden ne de dostundan.
Şükret ey aciz kul; gölgen bile, arkandan gelirse.

Olur da yalnızlık bulutları üzerine çökerse,

Bizim topraklarda
Erken olgunlaşırdı çocuklar.
Çocukluğunu yaşamadan
Sorumluluk binerdi omuzlara
Üretime ortaktı minicik avuçlar.
Ve hasadın bereketiyle orantılı

Mutluluğumun kaynağısın oğlum.
Evimin neşesi, yüzümün akısın.
Hayatım sana feda, canımsın.
Mehmet Ata dinle beni!..
Emek et oğlum, ektiğini biçersin.
Tuttuğun yol doğruysa, hedefine varırsın.

Diller mi dönmüyor nedir?
Geçerli lügat mi değişti?

Yıllardır bir arada yaşarken
Neden medeniyetler çatıştı?

Almışta başını gidiyor zaman
Birbirine karıştı sapla saman
Ne yapıp etsek yetişemiyoruz
Halimiz bundan gayrı artık yaman

Of çocukluk geçti yokluk içinde