Nerde fırtına gibi,esen ağalar nerde,
İçip içip çıldıran,deli,sarhoşlar nerde,
Elma yanaklı kız da,toprak olmuş diyorlar,
Tanrı’ya torpil atan,veli,yobazlar nerde.
Arpacı top’u bile,yasaklayan hocalar,
Bütün gün,
Toprak yolda,
Kamyon üstünde,
Yol alıyoruz.
Genelde itiş kakış giderken,
Yağmur gelirse,
Kavaklar üstünde resmini gördüm,
Duygusal yoğrulmuş bulutlar gibi.
Yeşilden yeşile tonlar içinde,
Sevgiye susamış umutlar gibi.
Cabaları sürsek artık fırına,
Kılıç çıktı girmez oldu kınına,
Hırsızları koyun öküz damına,
Günah diye kaçtım durdum ne oldu.
Müflis bakkal işsiz güçsüz ne yapsın,
Saçlarına aklar düşer dökülür,
Boyun bile günden güne küçülür,
Tırnakların düşer dişler sökülür,
Yaş kemale erip ömür dolunca.
Akranların gider hayalin biter,
Çalarak kazandın bu kadar para,
Almadan mı gittin a güzel dostum.
Her garip gönüle açmıştın yara,
Duymadan mı gittin a güzel dostum.
Helali harama katarak yedin,
Deli gönül beni bu yıl haşladın,
Sevdamızı büyük küçük taşladın,
Ömür yaylası’nda gene kışladın,
Alacağım kaldı ah deli gönül.
Ahdini bozanda ahlak olur mu,
Ahlaksız adamda onur kalır mı.
Ahlakla onuru olmayan kişi,
Toplumda insandan hiç sayılır mı.
Hasan Arpacı,2013,Üsküdar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!