Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

El ver dedim el vermedin,
Gül ver dedim gül vermedin,
Yol ver dedim yol vermedin,
Derdin nedir söylemedin.

Böyle sevgi yara alır,

Gündüz hayalime gece rüyama,
Girersin benimle derdin ne senin.
Olur olmaz yerde dalıp hülyama,
Gelirsin benimle derdin ne senin.

Uzaktan bakarak gülüp geçersin,

Ses etme, yavaşça yürü yollarda,
Müslüman kardeşin derin uykuda,
Ses duyar, uyanır, kalkarsa şayet,
Belki bir dindaşı; vurur anında.

Hasan Arpacı,2014,Üsküdar

Hayatın efkarı; soluk almadan,
Yakıp viran etti hazan içinde.
Aşıklar yurduna sevgi dolmadan,
Yıkıp talan etti zindan içinde.

Kaderin ahı var; divanelerden,

Mutluluk peşinde hep koşa geldim,
Huzuru bulmadan gençliğim gitti.
Sızladım,ağladım,bu yaşa geldim,
Savruldum,yoruldum,hayatım bitti.

Aklım lime lime ruhum zor gibi,

Ruhunu;
Allah’a bağışla gülüm.
Bu gün değilse bile yarın,
Gelecek ölüm.

Koşturup coşturmanın,

Okullara gerek yok kapatın köşe bucak,
Her yere imam hatip okulu açılacak.

Meslek liselerini tarihe gömün gitsin,
Böylece memleketin sanatkarları bitsin.

Yeşiller içinde beyazın tonu,
Aklını çalarsa dert etme sakın.
Güneş batıyorken gölgenin sonu,
Geceden kaçarsa dert etme sakın.

Düşünce çaresiz fikirler hasta,

Destine de,
Canım,gülüm destine,
Oturmuşum kireçcinin üstüne.
Vurulmuşum,

Neden tabancaya,
Destanlar yazılmaz.
Neden tüfeklere,
Methiyeler düzülmez.
Neden toplara,
Kutsal diye bakılmaz.