Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Damda yatan köpekleri,
Gelip geçen kardeş sanar.
Hele versin kemikleri,
Dostluk biter kavga başlar.

İnsanların iyisine,

Cüppe giyme, sarık takma,
Namaz kılıp caka satma,
Fikri zikre yandaş yapma,
Müslümanca yaşa yeter.

Şekil şemâl senin işin,

Günahsız kul var mı yalan dünyada,
Kimi hınzırlıkta kimi kavgada.
İslam'ın ön şartı adalet dense,
Cenneti görürdün belki rüyada.

Hasan Arpacı,2016,Üsküdar

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Sen bir çilek olsan, bense bir bade,
Al al dudaklara, dokunup gitsek.
Kırda tüm Çiçekler sana amade,
Bizde bir roman gibi okunup gitsek.

Rant kavgası,taht kavgası,
Yok mu bunun bir yasası,
Bu seçimde böyle geçer,
Bunlar nedir ne borsası.

Herkes makam bölüşüyor,

Bütün sorunları,
Onda bunda arama,
Bereket fışkıran toprağa,
Kardeş kanı akıtma,
Kanaat büyük nimet,
Herkese yeter.

Şu kaysı ağacı yok mu,
Her gün,
Güneş üstüne doğar,
Kuşlar dalına konar,
Yaprakları tek tek koparıp,
Tırtılla birlikte,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Ne kadar uzun hayat yaşamana bakılmaz,
Topluma ve insana yaptığına bakarlar.
Hırsızla arsıza madalyalar takılmaz,
Adını ve sanını kazanlarda yakarlar.

Bu dünyada görev günü dolanlar,
Yeni mekanına çekip gitmeli.
Garibi fakiri bulup soyanlar,
Bence bu aleme kazık dikmeli.

Uzun yaşasın ki beli bükülsün,

Aşkın coştuğu yerde,
Akıl.
Sevginin olduğu yerde,
Mantık.
İnsanın bulunduğu yerde,
Huzur,