Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Evrende değersiz bir toz gibisin,
Dünyada limondan küçük birisin,
Hırsın ve kininle bir serserisin,
Dikkat et bu halde gebereceksin,

Benim kaderimi yazan Allah’ım,
Hiç mi düşünmedin böyle halleri.
Kitaplar mahpusta duyulmaz ahım,
Hiç mi görüşmedin böyle halleri.

Beni attın yanan ateş içine,

Kirli bir camdan bakarsan,
Dışarıyıda kirli görürsün.
Dev aynasına bakarsan,
Kendini büyük görürsün.
Kibire kapılırsan,
Kırılıp bölünürsün.

İnsan denen canlı,
Tanrının yarattığı,
Enerjiyi keşfetti.
Artık savaşa gerek yok,
Koskoca kainat,
Elektronun protona,

Gençliğinde çılgın yaşa,
Hüküm aktar dağa taşa,
Kral gibi sümme haşa,
Koşuyorken düşünmedin.

Çalış çalış gün peşine,

Sakın ola hiç kimseye,
Kötü şeyler düşünme ha.
Her işinde besmeleye,
Sarıl hemen üşenme ha.

Önce iman sonra ahlak,

Düşünmek yasakmış konuşmak yasak,
Sansürün içinde zincir miyiz biz.
Ziyaret yasakmış kavuşmak yasak,
Hasret tarlasında incir miyiz biz.

Dilsiz şeytan mıyız yoksa hak mıyız,

Davar gibi,
Düşünürsen,
Koyun gibi yaşarsın.

Kendin gibi düşünürsen,
Bir adım önde,

Benim kaderimin düşüp derdine,
Tavla kutusun da zar’a yazmışlar.
Bakmışlar tutmuyor kendi kendine,
Kışın yağan sulu kara yazmışlar.

Erik, elma, armut, ceviz,
“Hepsi kurumuş”
Düşününce söyleriz.
Bu söz;
Ne kadar veciz…