Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Arif insan kamil olur sonunda,
İlim erbabıyla irfan yolunda.
Cahile güvenme itimat etme,
Aklı kördüğümdür hep uçkurunda.

Hasan Arpacı,2019,Üsküdar

Ruhunla göklere uçtuğun zaman,
Bedenin toprağa düştüğü zaman,
Bir işaret yolla oradan bana,
Sevinçten Melek'ler coştuğu zaman.

Ben güzele,
Fidan gibi bakarım.
Üçüncü göz üstüne,
Hayatın mührünü,
Damga gibi basarım.

Günün aydın elâ gözlüm,
Bu gün dünya daha güzel.
Gözün aydın çiçek yüzlüm,
Bu gün hülya daha güzel.

Rüzgar eser sokak sokak,

Son girdabın içindeyim,
Bir yol bulup çıkıp gitsem.
Yarı sarhoş biçimdeyim,
Bir yol sorup kaçıp gitsem.

Her yer acı her yer viran,

Sen gidince deli gönlüm,
Viran oldu uçup gitti.
Kalbim acı derdim düğüm,
Hicran oldu şaşıp gitti.

Sen ruhumda ilmek ilmek,

Biz,
Uçurtmalar üstünde,
Hayallerimize,
Ulaşmak için varız,

Bir baba gördüm,
Halinden belli,
Üflesen uçacak,
Dokunsan yıkılacak.

Bir elinde değnek,

Kaldırırlar tatlı uykundan,
Bir yolculuk başlar sıradan,
Şunun şurası,
Yirmi kilometre,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Kurak dağın başındasın,
Daha gençlik yaşındasın,
Irgatlıktan kurtulmanın,
Yeni yeni düşündesin...