Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Eskiden sana hep adam derlerdi,
Kursağına haram girmeden önce.
Bilenler duyanlar hayır söylerdi,
Davarı harmana sürmeden önce.

Helal süt emmiş der saygı duyardık,

/

Dağları'nda bulut olsam,
Şöyle baksam endamına,
Çiçek olsam senle solsam,
Şiir yazsam kitabına.

http://dusunceuretelim.blogspot.com/

Herkes;ayet,hadis,kelâm konuşuyor...
Ezan vakti geldi koşanlar koşuyor,
Kul Hakkını yemek marifetmiş gibi,
Bu sırattan nasıl geçecek sormuyor.

Sen bu dağları,
Bir bilsen aziz dostum,
Her şey de ucuzluk var.

Sabah kalktığında,
Sonsuz bir orman ve yeşillik,

Bura da hemşehrin var,dediler adı Serhat,
Şirin’i bilmeyiz de,vasıfları tam Ferhat.
Birlikte makamına varınca şaşırmışım,
Şaban Sayın deseler anlar bütün kainat

Sen; bir sır küpü gibi duruyorsun …ama bil ,
Senin bana sevgini kimse bilmiyor değil .
Öyle; köşe bucak bakıp, kaçmak yakışıyor mu ?
Dünya senin olsa da , aşkın önün de eğil …

Seni alıp memura, götürsem nikah için …

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Hani şöyle,
Akşam vakti.
Okulun köşesinde,
Kaçamak,kaçamak,

Dünyadaki en rahat adamlardan birisi,
Ondan sonrası tufan, yeri Nuh’un gemisi,
Senin Karadeniz'de gemilerin batsada,
Köse hoca sakindir, geniştir felsefesi.

Köşeyi dönerken viraja daldık,
Virajın içinde çamurda kaldık,
Gelip geçenleri saydıkça saydık,
Hırsızdan arsıza selam var gibi.

Sanayide usta parça başına,

Ela gözlerine toprak dolanlar,
Beyaz tenlerini sarmış yılanlar,
Kemikler ayrılıp saçlar dökülmüş,
Seni unuttular köşke konanlar.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar