Şu kaba kuvvetin bu cehaletin,
Sınırı var mıdır nasıl bitecek.
Hane hane gezen bu sefaletin,
Mağduru sırrını nerden bilecek.
Ahlaksız ilimin sahibi bunlar,
Birisi sana güler,alay ederse şayet,
Ona aldırma sakın,sen yoluna devam et.
Kalbini yaralayan,zaten insan değildir,
Senin dervişliğine herkes ediyor hayret.
Hasan Arpacı,2012,Üsküdar
Gezerim ben, tozarım ben,
Bazen görüp yazarım ben,
Haktan kopar azarım ben,
Sokaktaki ali benim.
Anlamam ki hoplamaktan,
Hayat bir su,gelip geçer,
Her gelen de bir kez içer,
Sorun eker,derman biçer,
Zaman gider,zaman biter.
Bir bakarsın çocuk gibi,
Bir güzele vurulursan,
Hasret kalıp yanacaksın.
Gönül bir köşk, kurulursan,
Tahtsız kral olacaksın.
Kalbin onda hapislerde,
Dara düştüm çöle düştüm,
Susuz kaldım ele düştüm,
Yandım, soldum dile düştüm,
Kalbi yanık sağlarız biz.
Ölümle korkunun cenderesinde,
Koşarken yorulduk kaldık be dostum.
Cennetle cehennem penceresinde,
Beklerken yorulduk, daldık be dostum.
Namazla oruçla hacla büyümüş,
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Kaldırım mühendislerine dönmüşüm,
İstanbul sokaklarında.
Rüzgara kapılan kuru yaprak,
Kuruyan toprak,
Sevdamızı yaza yaza kitaplar,
Almıyorsa yazma gitsin ne demek.
Cevizleri kıra kıra sincaplar,
Kalmıyorsa bakma gitsin ne demek.
İlkbaharda serin akan suları,
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Bir umuda hapsolmuşum,
Beklemekten kahrolmuşum,
Dört duvarın arasında,
Hasret içip yokolmuşum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!