Harçlık Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Küçükken aklımda harçlığa dair
Sevinecek kadar bir hissim yoktur
Bir bayram gününde bir mutlu günde
Babam dahil öyle çok isim yoktur

Sünnet, düğün veya nikah gününde
Harçlık dağıtırdı büyüklerimiz
Cimri veya fakir biri değilse
Yeğenlerin değme o gün keyfine...

Bayram sonu bir araya gelince
Çocuklar ilk lafı harçlıktan açar:
"Benimki bu kadar, peki ya senin?"
diye birbirine cakalar satar

Asker tezkereyi alıp dönünce
Aile keyiften döner deliye
Koşup da müjdeyi ilk kim verirse
Harçlığını indirirdi cebine

Gurbette olandan mektup gelince
Biz okurduk, ağır ve hece hece
Anneler dinlerdi gözleri yaşlı
Biz de sevinirdik para görünce

Benim sokağımda ne böyle bayram
Ne de bol keseden harçlık dağıtan
Bayram gezmesinde birkaç akrabam
Bunların dışında bir kuruş yoktu

Hem bayramda bile bir şeyler satıp
Harçlığımı hep kendim kazanırdım
Dolaşarak sokak sokak bağırıp
Kazancımla ihtiyaç karşılardım

Bir gün amcam oğlu dönmüş seferden
Bir lira vermişti beni görünce
Bunu unutmadım bütün ömrümce
Aklıma bu gelir harçlık deyince...