Damasız Taksi Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Ne daması var, ne rengi sarı
Her geleni taşır, tarife aynı;
Zayıfı da aynı şişman da aynı,
Yürüyüşü sanki acemi kağnı.
gece mesaiyi sevmez
Hiç yakıt tüketmez, çevre kirletmez
Yürütmeye illa şoför gerekmez
Sürenleri öyle aceleci ki…

Tek kişilik, mesafesi bellidir
peşinden gidenler hep elemlidir
ağır aksak gider, engel aşırmaz
Sürenler acemi, acelecidir
Öyle bir taksi ki yok tekerlekler
Ne bir yer aşınır ne motor tekler
Bir binen bir daha asla binemez;
Fakat yolcusu da çoktur, eksilmez
Binip de gidenden haber de gelmez
Hayat boyu yokluk çekenler bile
Damasız taksiyle uğurlanacak
Son saltanat böyle sükut bulacak...