Aklın seni terk ettiğinden beri
Ne kimseyi duydun ne benimsedin
Sırrını ellere açık etmedin
Ne kimseye uydun ne de istedin
Anlamazlar bildin senin dilinden
Ne halinden ne gönül ikliminden
Mecnun'un gezdiği o kızgın çölden
Leyla'ya selamlar getiren sensin
Zahirine bakıp sana güldüler
Bazen küstürdüler bazen üzdüler
Sırrını bilmeye idrak gerekir
Anlamadan öylesine süzdüler
İçinde bir ateş bağrını yakan
Hayret makamında aleme bakan
Dünyadan habersiz iç aleminde
Dolanıp durursun yalın kat, yayan
Yüzünde aksi var gönül deminin
Kapıları kapatmışsın bir kere
Bir pencere açmış ahu eninin
Sevdana savrulur perden sadece
Dünyaya bitkinsin, sevdana mahzun
Bakışın derinden ve uzun uzun
Gönül elbiseni nakşeden terzin
Sana ta doğuştan giydirmiş hüzün…
Bir hisse düşer mi diye yıllardır
Varıp mekanına yaş yaş dizildik
Dedik bu âlemin sırrı sendedir
Diz kırdık, baş eğdik ve boyun büktük
Sendedir sırları sen de sevdanın
Dağları deldiren azim sendedir
Adın deli ama gönül tellerin
Aleme yön verir ritim sendedir…
Kayıt Tarihi : 6.12.2009 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
-Sen tabi ..
TÜM YORUMLAR (3)