Öğüt Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Kelebekler kış görmez,
Kısadır ömürleri,
Ne çabuk da kaybolur
Son bulur ahenkleri
Toprak olur renkleri...

mevsim meyvesi kiraz,
bahar şekeridir dut
Kuşlar aç kalmaz daha
Çocuklar bin bir umut
Can verir su tohuma

Kaf Dağı'nın ardında
Çocuk aymazlığında
Yağmurun eli ıslak
Pusar Zümrüdü Anka
prenses esir düşmüş
kalenin burçlarında
Kurulmuş da gidiyor
prens uçan halıyla
Kavuşmak bütün maksat
Yolculuk var umuda...

Derilen her dalından
Vurgun yer kanadından
tende süzülen damla
Ruh kokar derununda
Gül damladır özünde
Renk katar sevdiğine
Bu bir nasihat sana
İster sat ister anla:
"Her ağaç olmaz yuva
Her kuş konmaz bu dala
Hayat falda belleme
Ne sağa sap ne sola..."