Zamanın da çehresi değişti benim gibi
Nice güzel yapılar yıkıldı evim gibi
Her şey aynı hızında akmada gece gündüz
Kafdağı’nın arkası hala görünmez ve düz
Çok bekledik ufukta ışık görünsün diye
Siyah saçlarımızda aklar göründü lakin
Tüm yıldızlar yerinde, bütün denizler aynı
Hala aynı düzlemde seyrediyoruz ayı
Hep aynı sayıklama yatıp kalkıyoruz da
Aydınlatırız diye görünmez ufukları
Bir iki cılız öfke nara atıyoruz da
Neslimiz şöyle dursun kaybettik çocukları.
Kayıt Tarihi : 27.07.2006 12:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!