Ümit kesmek zor geliyor dünyadan
Ölümüne sevmek ölüme değil
Ne kadar desek de bu hoş rüyadan
Uyanmak istemek eleme değil
Dalıp gitmek, manzaranın cengine
O kadar coşkunluk dünyaya değil
İçindeki arzu düşse dengine
Kanatlanıp uçmak fezaya değil
Hayatın yuttukça toz toprağını
Kederlenip küsmek kadere değil
Allayıp pullayıp hayat bağını
Boşa çarçur etmek semere değil
Yalan dünya deyip yana yazıla
Bir düzleme girmek, düzene değil
Son adımı atmak öyle aymazca
Bu kendi kendilik Fizan'a değil
Pılıyı pırtıyı toplayıp gitmek
Düzensiz dünyaya tepkiden değil
Körpe bedenleri pullayıp gitmek
Kördüğüm hayata sevgiden değil
Kayıt Tarihi : 22.07.2006 21:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!