Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

KONARGÖÇER

Hiç sordun mu neden diye
Yaratılmışız da; niye?
Dünya denen şu gemiye
Kondun ise göçeceksin

KONUŞ HELE SUSMA KÖKSAL

Konuş hele susma Köksal
Kar mı yağdı dağlarına?
Nedendir sendeki bu hal,
San mı vurdu bağlarına?

KORKUM

Hamutuyla yutup koca deveyi
Yorgan yakar sorun edip pireyi
Görmezlikten gelir onca bilgeyi
“Ben” deyip, yoldan şaşanlardan korkum

KÖRLE YATAN ŞAŞI KALKAR

Hiç sordun mu niçin denmiş?
Körle yatan şaşı kalkar
O güne dek çok denenmiş
Körle yatan şaşı kalkar

Sen yürü ki yürüsünler peşinden
Koca sürüdeki koç gibisin sen
Yurt için ayrılabilen eşinden
Sultan başlarında taç gibisin sen.

Arama… Bulamazsın bu yurt gibi

BİR BAKTI Kİ, DEME GİTSİN

Konuş Köksal dedikçe ben
Bir baktı ki, deme gitsin
Dedim: - Kol kırık nerde yen?
Bir baktı ki, deme gitsin

DAHA SORMAM BUNDAN GAYRI

Köksal, keyfin ne âlemde
Daha sormam bundan gayrı
Anlat suçlu kim, suç kimde
Daha sormam bundan gayrı

KÖKSAL NE DER?

Yay dururken gersem ok’u
Bizim köyden Köksal ne der?
Ata et versem ite otu
Bizim köyden Köksal ne der?

HOŞ GELDİN BEBEK

Huzur doldu evimize
Hoş geldin, hoş geldin bebek
Neşe kattın hepimize
Hoş geldin, hoş geldin bebek

HOCA AHMET YESEVİ

Sevmezdi boş lakırdı
Hoca Ahmet Yesevi
İyiliğe çağırdı
Hoca Ahmet Yesevi