Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

KÜNDE

Hayat dediğin ömür zembereği
Boşalıverir günü geldiğinde
Öpmezsen bükemediğin bileği
Yersin sonra künde üstüne künde

KUR’AN

Nerden geldin, kim yarattı?
Cevaplayan kitaptır o
Ölüm sonrası hayatı
Aralayan kitaptır o

K / URBAN

Peygamber sahabelerine can kurban
Mekke, Medine… Ya Bedevi ya Urban

Urban: Çöl Arapları

KURUDU BAK GÖZÜM YAŞI

Can sağ iken çıkıp da gel
Kurudu bak gözüm yaşı
Nedir ki gelmene engel?
Kurudu bak gözüm yaşı

KÜSME BANA

Beni bende sanıp da yar
Sakın ola küsme bana
Bilmediğin onca şey var
Sakın ola küsme bana

KONARGÖÇER

Hiç sordun mu neden diye
Yaratılmışız da; niye?
Dünya denen şu gemiye
Kondun ise göçeceksin

KONUŞ HELE SUSMA KÖKSAL

Konuş hele susma Köksal
Kar mı yağdı dağlarına?
Nedendir sendeki bu hal,
San mı vurdu bağlarına?

KORKUM

Hamutuyla yutup koca deveyi
Yorgan yakar sorun edip pireyi
Görmezlikten gelir onca bilgeyi
“Ben” deyip, yoldan şaşanlardan korkum

KÖRLE YATAN ŞAŞI KALKAR

Hiç sordun mu niçin denmiş?
Körle yatan şaşı kalkar
O güne dek çok denenmiş
Körle yatan şaşı kalkar

Sen yürü ki yürüsünler peşinden
Koca sürüdeki koç gibisin sen
Yurt için ayrılabilen eşinden
Sultan başlarında taç gibisin sen.

Arama… Bulamazsın bu yurt gibi