Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

DURAN GERİLER

Mesafeler belli; sen, koşmana bak
Durduğun an gerilemektesin, bil…
Başlamadan eğer dersen ki ırak
Sonuçta başarıyı kafandan sil.

DÜNÜM KAYIPTA

Dertler biter elbet çektikçe kahrını
Bakıp da kanmayın bendeki çileye
Dünüm kayıpta ararım hep yarını
Gıpta ederim Bilal gibi köleye

DÜNDEN TALİBİM

Akıyorken damarda kan
Helaldir vatana bu can
Umurumda değil inan
Çıkacakmışım dara ben

BU NE PERHİZ BU NE TURŞU

Hem şöyle dersin hem böyle
Bu ne perhiz bu ne turşu
Mertliğe sığar mı söyle
Bu ne perhiz bu ne turşu

BUNU BEN YAPTIM

Düşünüp ne, neden, niçin
Bak da gör, bunu ben yaptım
Milletimize hizmet için
Bak da gör, bunu ben yaptım

BUKALEMUN

Baktığında yardımsever görünür
Gizler “Rabbena hep bana” huyunu
Bukalemunca renklere bürünür
Parlar dişleri, görünce koyunu

BÜLBÜL

Sevgin vardır güle karşı
Ahu zarın ondan bülbül
Atarlarsa sana taşı
Sonra nere konan bülbül

BU BAYRAĞA CANIM FEDA

Duysun beni dağlar taşlar
Bu bayrağa canım feda
Dursun gözden akan yaşlar
Bu bayrağa canım feda

BİZ OLALIM

Bencilliği bırakarak
Sen, ben değil biz olalım
Kardeşçe kucaklaşarak
Sen, ben değil biz olalım

BİZİMKİ

Kuru sıkı martiniyle
Atar dururdu bizimki
Sağı solu birbirine
Çatar dururdu bizimki