Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SEVEMEM BEN

Olur olmaz bol keseden
Atanları sevemem ben
Her dem haklıya; haksızken,
Çatanları sevemem ben

SEVGİ

Sevgi her şeyin başı
Sevgi bir mihenk taşı
Sevgi tılsımlı ateş
Bal eder yağsız aşı

SEN YARDIM ET

Yaparken “emri bil maruf”
Sen yarattın sen yardım et
İstemem kimseden lütuf
Sen yarattın sen yardım et

SEN VARSIN DİYE

Kimselere anlatamam
Sol yanımın sızısını
Kahırlanarak çatamam
Yazan yazmış yazısını

SEN SÖYLE

Misafir de olsan dostun evinde
"Kal" denmezse kalınır mı? Sen söyle
Dert ortağın sazın olsa elinde
"Çal" denmezse çalınır mı? Sen söyle

SEN UNUTTUN

Sızlanmayı bırak şimdi
Ben söyledim sen unuttun
Dinlemeyen beni kimdi?
Ben söyledim sen unuttun

SEN ÜSTÜNE ALINMA

Sen üstüne alınma ha
Ne köpekler tanıdım ben
Kimselere kılınma ha
Ne köpekler tanıdım ben

ONA MUHABBET BANA MÜEBBET

Bölmek isterken o, ben savundum vatanı
Ona muhabbet, bana müebbet öyle mi?
Şehit düşenden yeğ tuttun bomba atanı
Ona muhabbet, bana müebbet öyle mi?

O’NA SIĞIN

Yarınlarına dünden hazırlan ki;
Sonu aydınlıktır her karanlığın
Yaratılmış fayda vermez inan ki
Kim yaratmışsa seni, O’na sığın

OTUZ OCAK, OTUZ YIL, OTUZ DA DOST

Sona erdi hasret kavuştular bak
Otuz Ocak, otuz yıl, otuz da dost
Kabul olunurmuş adansa adak
Otuz Ocak, otuz yıl, otuz da dost