Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

YONCALAR BİÇİLİRKEN GELECEĞİM

Havalar sisli buralarda Gülüm
Sen hayalimdesin, ben iki büklüm
Ayrı kalmak senden, en büyük zulüm
Özlem, hasret ne varsa sileceğim

YAZMAYIM DESEM

“Satmışım anasını” deyip dünyanın
Yazmayım desem de durabilir miyim?
Dertler kemirirken beynini insanın
Yazmayım desem de durabilir miyim?

Kimler gelir kimler geçer
Bakıp görmeyen göz müdür?
“Yel eken fırtına biçer”
Boşa söylenmiş söz müdür?

18/08/2012

YENEMEDİM

Ömür geçti düşe kalka
Yenemedim yenilmeyi
Dert büyüttüm halka halka
Yenemedim yenilmeyi

YETER ALLAH’IM

Ne sevgi var ne de hürmet
Yeter Allah’ım yeter
“Dur” deyince bu zulmet
Biter Allah’ım biter

YETER BANA KULUM DEMEN

Rabbim senden ne isteyim
Yeter bana “Kulum” demen
Sensizliği ben neyleyim
Yeter bana “Kulum” demen

Olmaz ya! Hani, olursa
“Gitti” dersin soranlara
Şiirimi okurlarsa
“Bitti” dersin soranlara

Mahzunken eğik ya başlar

SENDEN HABER VERİR BİZE

Kâinatta her bir varlık
Senden haber verir bize
Gökte yıldız, suda balık
Senden haber verir bize

SEN BENİ ANLA…

Saygı, sevgi ortamında
Sen beni anla ben seni
Ne kalacak yaşamında
Sen beni anla ben seni

SEN CEMİNDE BEN CAMİMDE

Birlik olup toplanalım
Sen ceminde ben camimde
Sıklaşarak saf olalım
Sen ceminde ben camimde