Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

YÜREĞİMİN DİLİ OL BANA

Anlatmak isteyip de yapamadığım
Suskun yüreğimin dili ol bana
Dalında tutunup kopamadığım
Yârin kokladığı gülü ol bana

YÜREĞİMİ YANMAZ SANMA

Buz kesmiş halimi görüp
Yüreğimi yanmaz sanma
Bin türlü bahane sürüp
Ne yaptığın sanmaz sanma

YÜREĞİNDE SÜRGÜNDEYİM

Baktığın ilk günden beri
Yüreğinde sürgündeyim
Al işte benden haberi
Yüreğinde sürgündeyim

ZEKÂT İLE SADAKA

Nice ayette vardır
Açta bir bak kitaba
Fakirlerin hakkıdır
Zekât ile sadaka

ZEYTİNYAĞI

Teker teker toplanırım
Birlik olup yıkanırım
Bekler bizi kıyım, kırım
-Yağ çıkarken üç beş damla

ZOR MU, SÖYLE…

“Var mı gelen” denilince
Zor mu söyle “varım” demek?
Hakk’a hizmet istenince
Zor mu söyle “varım” demek?

ZÜL EDERLER

Üç beş kuruş verip önce
Kapılarda kul ederler
Gün gelip işler bitince
Paspas gibi çul ederler

YİNE GÖNLÜME SEN DÜŞTÜN

Gitmesine gittin de bak
Yine gönlüme sen düştün
Şükredip adadım adak
Yine gönlüme sen düştün

YIRT KURTUL

Kapattım öfkemi dama
Müebbet verdim üstelik
Neler diyecektim ama
Şunu bil ki heybem delik

YOL EYLEDİN

Ele konuşurken dili
Bal eyledin, bal eyledin
Yar kendine bu garibi
Kul eyledin, kul eyledin