Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

SÖZ ETME SEN

Mefkûreden töreden
Aman ha söz etme sen
Zamanlamadan süreden
Aman ha söz etme sen

SÖYLE KÖKSAL NEDEN BÖYLE

Söyle Köksal neden böyle
Dost bildiğin düşman çıkar?
Tane tane dökül şöyle
Kim kimi yer, kimler bakar?

SORMA BENİ

Bundan sonra selam verip
Ne haldeyim sorma beni
Geçen geçmiş… Eşeleyip,
İncitip de kırma beni

SORSUN HELE

Olmadan bedeni türap
Varacakmış varsın hele
Gün gelince benden hesap
Soracakmış sorsun hele

SORULUR

Hızla biter yıllarımız; ne durur, ne durdurulur
Dünyada yaptıklarımız, mahşer gününde sorulur.

HALİL MANUŞ 26.11.2014 10:45

VE TEVEKKEL A’LALLAH
- Vekîl olarak Allah yeter.” (Ahzâp-3)

Kim yaratmıştı yoktan?
Ve tevekkel a’lallah
Ümit kesilmez Hak’tan

VUR AZERİ GARDAŞIM

Kudurdu yine ermeni
Vur Azeri gardaşım, vur!
Hür tutmak için ülkeni
Vur Azeri gardaşım, vur!

Çekiç vur sevginle örse
Duyulsun sesi dört yandan
Düşmanların surlar örse
Aşarak gir, geçip candan…

VUR PATLASIN ÇAL OYNASIN

Umurunda değil dünya
Vur patlasın, çal oynasın
İnsan olan çeker soya
Vur patlasın, çal oynasın

Hedefini uzak görüp de geri
Vazgeçersen kaybedersin unutma
Parola şu; hep ileri, hep ileri
Vazgeçersen kaybedersin unutma

İlk adımla gidilir uzaklara