Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

TUT ELİMDEN

Sen doğulu ben batılı
Kardeşiz biz tut elimden
Hakk’a sarıl at batılı
Kardeşiz biz tut elimden

TUTMADIK

Kaç kez gelip geçti Ramazan ayı
Tutmadık özden “Hoş geldin” diyerek
Kurtulduk sandık kılınca Cuma’yı
Sallayıp durduk hep boşuna kürek

TUTTU BIRAKMAZ YAKAMI

Bu hasretlik gurbet elde
Tuttu bırakmaz yakamı
Bir acayip fena halde
Tuttu bırakmaz yakamı

UNUTTURULDU

Geldi elin cazı popu
Türkümüz unutturuldu
Tutuşturup ele topu
Ülkümüz unutturuldu

UNUTMAK MÜMKÜN MÜ?

*Yusuf Doğdu’ya

Unutmak mümkün mü bu özlü sözü?
Kulağıma küpe sanki Üstadım

UMUT

Geçer üstümüzden rahmet yüklü bulutlar
Bekleşir dururuz düşsün diye bir damla
Gün gelir can bulur hayal denen umutlar
Nasıl huzur bulur insan; elemle, gamla…

UMUT FAKİR ÇEŞMESİDİR
Yenik düşse de zamana
Umut fakir çeşmesidir
Hasret kalsa da çamana
Umut fakir çeşmesidir

UMUTLARIM DÜNDE KALDI

Umuttan söz etme bana
Umutlarım dünde kaldı
Dönüp de bakmam o yana
Umutlarım dünde kaldı

UMUT UYANIŞTIR

Umut kesme sakın Hak’tan
Her umut bir uyanıştır
Yaratan O, seni yoktan
Her umut bir uyanıştır

ÜÇ YÜZ CAN GİTTİ SOMA’DA

Söylenen hep ya miş ya muş
Bırak lafı… Olan olmuş
Bak millet duaya durmuş
̶ Halk ya ölü ya komada